Ik heb meer dan vijf jaar besteed aan het ontwikkelen van een polijstdoek. Ik besef dat dat heel lang klinkt voor een doek. Zo voelde het ook.

Het probleem was dat de producten die ik probeerde nooit helemaal deden wat ik wilde. Een stuk kon er schoner uitzien, maar draaide je het naar het licht, dan zaten de fijne krasjes er nog steeds. Ik wilde het oppervlak zelf verbeteren en de weerspiegeling terugbrengen, met iets waar je met de hand mee kunt werken. Dat goed krijgen duurde aanzienlijk langer dan het uitleggen.

Toen FGZ Buhron in het augustusnummer van 2026 uitlichtte, was ik dan ook vooral benieuwd naar één onderdeel: de redactie had leden van de Federatie Goud en Zilver gevraagd de doek anoniem te testen. Na jaren van mijn eigen tests gingen nu andere mensen ermee aan de slag op hun eigen stukken.

Een armband met 75 jaar geschiedenis

Eén tester schreef:

Mijn circa 75 jaar oude gouden slavenband, die van mijn moeder is geweest, ziet er haast als nieuw uit.

Ik heb veel tijd besteed aan het bekijken van krassen. Waarschijnlijk meer dan redelijk is. Maar die zin brengt je terug bij waar die krassen eigenlijk op zitten. Een armband die iemands moeder droeg. Iets wat decennialang bewaard is, met een reden om het te bewaren.

Je kunt uren uitleggen hoe een polijstmiddel werkt. Iemand die het op een geërfde armband gebruikt en blij is met het resultaat, zegt iets veel nuttigers.

Ook kleine hoekjes werden genoemd

Een andere tester schreef:

Wat een uitkomst. Kleine items en hoekjes zijn eenvoudig te polijsten. Het resultaat is snel zichtbaar en de doek is prettig in gebruik.

Kleine hoekjes krijgen zelden veel aandacht, dus ik ben blij dat ze hun moment hadden. Ze zijn ook een goed voorbeeld van waarom ik dit product wilde maken. Een ring, een klein zilveren voorwerp, een gepolijst deel van een horlogekast. Alledaagse stukken waar je zorgvuldig aan wilt werken, waarbij je wilt zien wat er verandert en stopt zodra je tevreden bent.

Mijn achtergrond ligt in engineering en design, en later werkte ik als fotograaf. Dat verklaart waarschijnlijk deels mijn fixatie op oppervlakken. In de fotografie leer je vrij snel dat licht een irritant talent heeft om elk spoortje te vinden waarvan je hoopte dat het onopgemerkt zou blijven.

Buhron is uit die interesse ontstaan. De doek is in Nederland ontwikkeld, getest en geproduceerd.

En één tester zag toch nog een donkere waas

Ik neem dat hier mee omdat het bij de test hoorde. De tester zag een sterk polijsteffect, maar was niet tevreden over de afwerking daarna. Dat doet ertoe. Niemand koopt een polijstdoek in de hoop er een nieuwe schoonmaakpuzzel bij te krijgen.

Buhron gebruikt een polijstmiddel op oliebasis, en na het polijsten kunnen er resten op het oppervlak achterblijven. De aparte microvezeldoek heeft hier een duidelijke taak: die resten verwijderen, zodat je de afwerking eronder kunt zien.

Mijn advies in het artikel was om zorgvuldig na te poetsen met de microvezeldoek en, als het stuk het toelaat, zo nodig af te spoelen met lauw water en milde zeep. Alleen stoomreinigen haalt mogelijk niet alle resten weg.

Het is een stap die een goede uitleg verdient. Als je jarenlang je eigen product gebruikt, kan iets wat voor jou vanzelfsprekend voelt allesbehalve vanzelfsprekend zijn voor iemand die het voor het eerst openmaakt. Meer hierover lees je in de gids voor het polijsten van roestvrij staal.

Er zijn stukken die ik met rust zou laten

FGZ besprak ook waar de doek thuishoort: gepolijste, glanzende metalen oppervlakken met fijne krassen en gebruikssporen.

Geborstelde en matte afwerkingen hebben een bewuste textuur. Polijsten verandert die textuur. Diepe krassen en beschadigde randen zijn ook een ander soort klus, en hebben mogelijk een vakman nodig.

Ik heb vijf jaar aan Buhron gewerkt, maar ik heb nog niet uitgevonden hoe je met een doek ontbrekend metaal terugzet. Sommige klussen horen nog altijd op de werkbank van een vakman.

Het voorwerp, de afwerking en de staat van het oppervlak bepalen samen het resultaat. De verschillende ervaringen in het artikel laten dat zien.

Wat me bijblijft

Het is mooi om Buhron gedrukt te zien. Natuurlijk is het dat. Na zoveel ontwikkelwerk mag ik best genieten van de naam op een tijdschriftpagina.

Maar de opmerking over de armband is degene die me bijblijft. Iemand nam een stuk dat de eigen moeder had gedragen, probeerde iets waar ik jaren aan had gewerkt, en vond dat het er bijna als nieuw uitzag.

Daar ben ik heel blij mee.

Migjen
Oprichter van Buhron

Verschenen in FGZ, augustus 2026, pagina 57: "Slim polijsten van eigen bodem".

Ontdek Buhron